Inloggen
Abonneren
Contact
Van generatie op generatie
‘Juf, denk jij dat er een derde wereldoorlog komt?’ We zijn onderweg naar de kennismaking op de middelbare school. In oktober 2024 stapte Kai mijn klas binnen als nieuwkomer, met een rugzak vol ervaringen. Nu stroomt hij uit naar havo/vwo. Dat wordt loslaten aan het eind van dit schooljaar. Maar voorlopig geniet ik volop van onze gesprekken over puberliefde, boeken én grote maatschappelijke kwesties.
Ik kijk opzij. ‘Wat maakt dat je daaraan denkt?’ vraag ik. Kai haalt zijn schouders op.
‘Ik zie het op het nieuws en in apps. En mensen zeggen dat het misschien al is begonnen.’ Ik haal rustig adem voel de verantwoordelijkheid die op mijn schouders rust.
‘Ik snap dat je je zorgen maakt. Dit zijn geen makkelijke onderwerpen. En soms lijkt het alsof er overal brandhaarden in de wereld zijn. Maar weet je, er gebeurt ook veel goeds. Alleen hoor je daar minder vaak over. Er zijn ook mensen die proberen te voorkomen dat het erger wordt. Sterker nog, zij werken elke dag samen aan vrede. Het is belangrijk dat we dat ook zien.’
Kai kijkt me aan, zijn ogen vol vragen. ‘Maar hoe kunnen wij dingen veranderen? Waarom doen mensen elkaar pijn?’ Ik voel de zwaarte van zijn woorden en besef dat dit gesprek niet alleen belangrijk is voor hem. Dit is een kans voor mij om Kai te helpen zijn eigen begrip te vormen en lessen uit het verleden mee te geven. Zo kan hij ontdekken wat hij kan bijdragen aan de wereld.
‘We hebben hopelijk geleerd van wat er in de geschiedenis is gebeurd. Maar dat betekent niet dat we onze ogen moeten sluiten voor problemen. Het is goed dat je dit vraagt. Dat je om de wereld geeft. Dat je niet alleen toekijkt, maar ook wilt begrijpen en meedenken. Dat is al iets groots. Blijf dat doen.’
Tussen de gesprekjes over verliefdheden, voetbal, vrienden en Snapchat door, heb ik ook dit soort gesprekken met leerlingen. Over rechtvaardigheid, veiligheid en vrede.
Ik word telkens weer geraakt door kinderen: hun wijsheid, kracht, vragen en dromen blijven bij me. Deze momenten herinneren me eraan dat onderwijs óók een ontmoeting tussen generaties is.
Wij mogen iets doorgeven, in de hoop en met het vertrouwen dat onze inzichten en waarden kinderen verder zullen brengen. Als ze uitvliegen, zullen ze hun eigen toekomst met nieuwe ideeën en oplossingen vormgeven en dat waarschijnlijk zelfs beter doen dan wij!
Daisy Mertens startte in oktober 2024 een Taalschool voor nieuwkomers. In 2016 was ze Leraar van het Jaar en in 2019 finalist voor de Global Teacher Prize. Daarnaast is ze lid van de Onderwijsraad en van de Nederlandse Unesco Commissie.
