Inloggen
Abonneren
Contact
Skip
Zondag 27 september besteedde Arjen Lubach een item aan begrijpend lezen. Ik heb er als leerkracht altijd een hekel aan gehad. Of de kinderen er iets structureels van leerden, wist ik niet, wel dat ze het een vreselijk vak vonden. Inmijn ogen zinloos en betekenisloos, maar ik gaf de lessen wel braaf.
Drie dagen later in Trouw staat dat een kwart van de leerlingen functioneel analfabeet is en dat op de helft van de basisscholen het taalonderwijs niet op orde is. Aan de andere kant zie ik dagelijks leerkrachten met passie leesonderwijs geven. Dus 1: heel veel mensen weten wat wel en niet goed is, 2: heel veel mensen met een ander vak werken zich een slag in de rondte en 3: in de media zeggen we dat het allemaal waardeloos is. En die collega voor de klas voelt zich aangesproken en krijgt de drek weer over zich heen.
In 2003 schreef Kees van der Wolf al over de kloof tussen onderzoek en praktijk. Hoe komt het dat onderzoek zo langzaam landt in het onderwijs? Ik heb het hier al vaker geschreven: de oplossing zit hem in lef en gewoon beginnen. Wie durft het vak begrijpend lezen vanaf volgende week te skippen?
